Een paar jaar geleden kreeg ik deze tekst over senioren onder ogen.
Wat de auteur schrijft is zo mooi, zo ‘waar’ dat ik het graag nog eens in de aandacht breng.
Jammer genoeg weet ik niet meer wie de auteur is. U kan me misschien helpen?

WIJ, SENIOREN – bezinning voor wie al wat ouder is …

Wij, senioren, zijn overlevers. Kijk maar naar de veranderingen die wij hebben meegemaakt: wij zijn geboren vóór het diepvriesvoedsel bestond, plastic was er nog niet, de computers, de kredietkaarten, de pil, de condooms, de viagra waren er nog niet. Wij zijn geboren vóór er huismannen, deeltijdse banen, kinderdagverblijven of groepstherapieën waren. Wij trouwden eerst en woonden dan samen. Eens getrouwd was bij mekaar blijven.

In onze tijd waren kevers nog insecten en geen Volkswagens. Wij hadden nog nooit een tiener ontmoet met tong-, neus- of navelpiercing. Wel hadden we aan de universiteit varkens en jonge stieren leren neusringen. We hadden nog nooit gehoord van TV, GSM, CD, BSE, XTC en drugs. Hippies, yuppies, junkies, Lat-relaties en Bom-moeders bestonden niet of tenminste: we kenden dat niet. Wij waren er al vóór de A12, de E19, de B474 en de TGV.

Wij hadden alleen een geheugen met hersencellen; nu hebben we daarbij nog RAM en ROM geheugens met MEGA- en GIGAbites. Toen betekende “Made in Japan” nog rommel en brol en was POT iets om in te koken. AIDS was het Engelse woord voor “helpers”.

MacDonald’s, oploskoffie en kant-en-klaargerechten gebruikten we niet. Roken was toen chic en stoer. Nu puft men zich suf en het gebruik van drugs is een standaardcultuur van elke dag en daarbij nog bijna toegelaten, tenminste als ze soft zijn. Een relatie had wel iets te doen met zaken. Geen haar op ons hoofd dacht daarbij aan een bed.

Wij wisten toen nog niets af van geld uit de muur of brood uit een automaat. Wij hebben de oorlog gekend en de tijd van de witte fietsen. De kleur “roze” had met baby’s te maken en had geen invloed op eventuele balletten. De studentenfeesten en meer concreet de studentenbals begonnen om 8 uur en eindigden steevast om 12 uur.

“Homo” was Latijn en betekende “mens”. SEX was het cijfer zes en “Lesbies” was ergens een eiland in de Egeïsche Zee. Vetkussentjes werden toen nog niet weggezogen en siliconen werden nog niet op andere plaatsen bijgevuld. Modebladen en modeshows op de catwalk werden ons niet opgedrongen.

“Prêt-à-porter” was een soort lastdier, een push-up was een jeneveropkikkertje en een string was een koezeel.

Wij senioren zijn de laatste generatie die denkt dat je een man nodig hebt om een baby te krijgen. Wij zijn de laatste generatie die denkt dat stamcellen gezellige dorpscafeetjes zijn en dat klonen iets te maken heeft met een circus. Wij zijn de laatste generatie die nog tijd heeft en die het woord “onthaasten” niet begrijpt.

Als je ouder wordt, moet je sterker in je schoenen staan dan ooit, want :
- als de jeugd moe is, is ze aan vakantie toe. Als wij moe zijn zegt men dat we versleten zijn.
- Als de jeugd bezwaren maakt, heeft ze een uitgesproken mening; als wij senioren bezwaren maken, dan hebben we het niet begrepen.
- Als de jeugd verliefd is dan voelt ze zich goed; als wij nog eens verliefd doen, dan noemt men ons kinderachtig.
- Als de jeugd iets mislukt zegt men: “volgende keer beter”; als ons iets overkomt, hoor je “laat maar, het heeft toch geen belang meer”
- Als de jeugd iets vergeet dan heeft ze het waanzinnig druk, maar als senioren iets vergeten, zegt men “hij of zij wordt stilaan dement”.

Maar wij, senioren, wij zijn voorwaar de overlevers …

GEMEENTE
SINT-TRUIDEN

Lees meer